కవి
==
కవితనై వెలిగాను !
కష్టాల్లో మునిగాను !
కవితక్రాంతి మాయమైనా
నాబతుకు తిమిరమయ్యేను !!
కవితపురుడు పోయాలంటే
ప్రసవవేదన తప్పదు ?
రూపు దిద్దుకున్న కవిత
అచ్ఛు పడి పోవాలంటే
జేబుగుల్ల కావాలి
సత్కారాల పేరిట
చేతి చమురు రాలాలి
అప్పుడే కవి తాను
నలుగురిలో వెలుగుతాడు !
కష్టాల్లో మునుగుతాడు !
కవిత కీర్తి చంద్రికైనా
కడుపు నింపగలదా ?
తినే వేళలో కూడా
పట్టే డన్నము దొరకదు
మరణాంతరం జనం ప్రభుత
సభలు పెట్టి కీర్తించి
సొమ్ముచేసుకుంటారు
మహా కవుల కెందరికో
తప్పలేదు దుస్థితి
కడుపు నిండ వలెనంటే
కవిత కాసు లవ్వాలి
కవి బతుకు పండాలి
కవిత క్రాంతి అవ్వాలి
సమాజాన్ని దిద్దాలి !!
హైహింద్ .